Showing posts with label the one we call. Show all posts
Showing posts with label the one we call. Show all posts

Wednesday, March 17, 2010

it kinda makes sense now/εξιλέωση

Σκέφτομαι. Τί μπορεί να σε έκανε έτσι; Ποιά είναι η ιστορία σου; Και γιατί με μεγάλωσες έτσι; με αυτές τις συγκεκριμένες ανησυχίες, αυτούς τους ύποπτους φόβους; αυτές τις μεταμεσονύκτιες στάλες ιδρώτα στο μέτωπό σου;

δεν κάπνιζες.

νόμιζες πως απλά θα έφευγε.




damn, I wish you'd find a lover.