brainstorm

(intro) Το μυαλό σου κατακλύζεται απο εκατομμύρια πληροφορίες. Το κεφάλι σου βαραίνει και η σκέψη σου σταματά. romance is dead. Η ιδέα του να ερωτεύεσαι ειναι πλέον λουλούδια και δώρα. Είναι πλεον λεφτά.


Θέλω τόσο πολυ να έρθει το καλοκαίρι. Να ξεχάσω έννοιες και στρες στην αθήνα, μαζί με τα αυτοκίνητα και την άσφαλτο. Παραλία, φίλοι, καφές, ήλιος! Διακοπές ακόμα κανονίζω. Υπάρχουν προτάσεις για Ιο, και κάποιοι φιλόδοξοι που προτείνουν εξωτερικό. (Ποιός θα με χρηματοδοτήσει?!) Όπως και να χει, τίποτα δε συγκρίνεται με τη χαρά των διακοπών.

Πιάνω δουλειά (σας ακούω να ψιθυρίζετε 'επιτέλους!'). Νομίζω ότι είναι καιρός μου. Λεπτομέρειες μετα την πρόσληψη, lol. Πρέπει να εξασφαλίσω τα χρήματα των διακοπών (και όχι μόνο, βλ. Ακτο).

διάφορες φωτογραφίες:


vegan restaurant στη Ζυρίχη.

'Βάλτε χρώμα στη ζωή σας' προτείνει η Ikea. pff

Αγαπώ τους Get cape.Wear Cape.Fly. Βρεττανοί, με debut album το 'The Chronicles of A Bohemian Teenager', indie κάπως, με ωραίους στίχους που συνοδεύουν με ακουστική κιθάρα και drums. Το myspace τους.^^

city lights fading

Πού βαδίζουμε;
σε τί κοινωνία ζούμε:
πόσο απάνθρωποι είμαστε;
νομίζω οτι έχουμε χάσει πλεον το δικαίωμα να αποκαλούμαστε άνθρωποι.

Γιατί σήμερα κρίνονται όλα αμά τη εμφανίσει; και γιατί η πλειοψηφία των ανθρώπων τρέχει πίσω από ένα ψευτο-όραμα και ένα κίβδηλο πλασαρισμένο πρότυπο;

Σήμερα, γυρνώντας απο το εξοχικό μου στην επαρχία, παρατήρησα ένα κοπάδι πρόβατα. Ήταν πραγματικά αξιοπερίεργο το πώς πήγαιναν όλα μαζί με σκυμμένα κεφάλια, ακολουθώντας το ένα το άλλο, και όλα μαζί υπό το πρόσταγμα του τσοπάνη. Προς στιγμήν, μου θύμισαν όλους εμάς.

Σε κάποια στιγμή της ζωής μας, καλούμαστε να επιδείξουμε μια ωριμότητα ανάλογη της ηλικίας και των βιωμάτων μας..να πάρουμε τη ζωή και τις αποφάσεις μας στα χέρια μας. Σκεφτείτε πόσο μαγικό είναι αυτό. Ζούμε σε καθεστώς ελευθερίας, αλλά παρ'όλα αυτά αισθανόμαστε εγκλωβισμένοι σε νόμους, πιστεύω, στερεότυπα, κοινωνικές φόρμες, άγχος, καθημερινότητα. Πιστεύω ότι η καθημερινότητα καταστρέφει τη μαγεία της ζωής. Μπορούμε και αξίζουμε τα πάντα. Γιατί λοιπόν δεν τα κατακτούμε;

Η ψυχή σου υπάρχει. Ναι, είναι εκεί, παντού και πάντα. Είναι η ενέργεια σου. Ίσως πρέπει να σπάσουμε τα δεσμά του σώματος, τα τείχη που μοιραία υπάρχουν ανάμεσα σε ψυχή και σώμα και να αισθανθούμε για πρώτη φορά Ένα.

Ναι, σίγουρα όλα αυτά είναι πολύ φιλοσοφικά, αλλά πιστεύω ότι εαν δείς τον εαυτό σου ως κάτι παραπάνω, τότε και οι άλλοι θα σε δουν διαφορετικά. Αν σε αγαπήσεις, θα αγαπηθείς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Για πόσα πράγματα είμαστε πραγματικά ευγνώμονες; δεν τα θυμόμαστε και ποτέ. Η ίδια μας η ζωή είναι το μεγαλύτερο δώρο, και με αρχή αυτό, έχουμε ολα τα δικαιώματα να τη ζήσουμε όπως γουστάρουμε. Η γέννηση είναι μόνο η αρχή. Ο θάνατος είναι μόνο μια μετάβαση. Πραγματικά δεν πιστεύω οτι αυτά που έχω μέσα μου θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν. Ίσως απελευθερωθούν, αλλα δεν θα διαγραφούν ποτέ. Και γιατί άλλωστε;

Ευχαριστώ πραγματικά για τη ζωή μου, για την υγεία μου, για τους γονείς και τους φίλους μου, για όλα τα υλικά και πνευματικά αγαθά που έχω αλλά και για τα λάθη μου, γιατί είμαι άνθρωπος και τα δικαιούμαι. Ευχαριστώ όμως, και για τη σύνεση να μαθαίνω από αυτά και να γίνομαι ίσως ,ελάχιστα, καλύτερος άνθρωπος κάθε φορά. Ευχαριστώ για τον σκύλο μου που τόσο αγαπώ, ευχαριστώ για την τεχνολογία γιατι πραγματικά με κάνει και 'παίρνω στροφές'! Ευχαριστώ για τον ουρανό, για τον ήλιο, για τα σύννεφα, για το πώς είναι η Γη, για τη φύση, τα ζώα, τα φυτά. Ευχαριστώ που μπορώ και περπατάω και αναπνέω και βλέπω όλα αυτά τα θαύματα της φύσης. Ευχαριστώ που πλέον βγαίνω από το σπίτι, πού άλλαξα το πώς με βλέπω στον καθρέφτη, που κατάφερα να επιλέξω τους φίλους που πραγματικά νοιάζονται για μένα. Ευχαριστώ για την αγάπη που με περικλείει, για τα μικρά πράγματα που καθημερινά με κάνουν να ονειρέυομαι. Ευχαριστώ για το στραβό μου στόμα και τις ραγάδες μου γιατί πραγματικά δεν θα άντεχα να ήμουν τέλειος. Ευχαριστώ για το ταξίδι που πήγα και για τις εμπειρίες που αποκόμμισα. Ευχαριστώ για τη μουσική, τα τραγούδια και τα συναισθήματα. Δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτά.
Ευχαριστώ για όλα.

my student life dreams

θυμαμαι οταν ημουν 16.
Ονειρευομουν τη φοιτητικη μου ζωη καπως ετσι:

Θα ειχα περασει καπου στην επαρχια, σε μια σχολη που μεχρι τοτε στο μυαλο μου ηταν θολη. Ηξερα οτι μου αρεσει η ψυχολογια, αλλα μεχρι εκει. Σε ενα μικρο διαμερισμα, καθε μερα, ζωντας και γεμιζοντας εμπειριες με τους φιλους και τους συμφοιτητες μου.

Ξεγνοιαστη ζωη, μακρια απο ολους και ολα, αλλα παντα με ενα βλεμμα οπτιμιστικο. (τοτε ολα φαινονταν ασπρο-κιτρινα, αντε το πολυ πολυ σιελ, τιποτα μαυρο, αυτο ηρθε μετα).

Και μεσα σε ολα τα ωραια, και φοιτητικα, ειχα παντα στο μυαλο μου οτι οταν χρειαστει να πλυνω τα ρουχα μου δεν θα εχω προβλημα, μιας και υπαρχουν οι ταμπλετες SKIP! Πραγματικα, το σκεφτομουν πολυ, lol. Ειχα χαρει πολυ που η ζωη φαινοταν τοσο ευκολη και χαρουμενη και μπλα μπλα μπλα.

Απο τοτε μεχρι τωρα αλλαξαν παρα πολλα, η ζωη μου δεν εχει καμια σχεση αλλα τις ταμπλετες δε θα τις ξεχασω ποτε!

my sunset room

it's a thing i adore...........
it's a moment i want to last forever...............
it's my very own sunset................


..μιλαω για τον ηλιο και πως τον βλεπω απο το δωματιο μου τα απογευματα.


Ανεκαθεν, ο ηλιος μου εδινε ζωη, εμπνευση, χαρα, ελπιδα, και βιταμινη D (για να σας προσγειωσω). Απο τοτε που αλλαξα τις χαζες κουρτινες και εβαλα τα πορτοκαλι στορια, λατρεψα ακομα πιο πολυ τον απογευματινο ηλιο. Τα χρωματα, τα συννεφα και πως πλεκουν καθε φορα πινακες ζωγραφικης, μπορει (με κινδυνο να χαρακτηριστω αργοσχολος) να με καθηλωσουν για ωρα πισω απο το παραθυρο μου. Not truly hiding, not like a shadow..

Sitting down here...

I'm sitting down here,
But hey you can't see me, kinda invisible
You don't sense my stay
Not really hiding, not like a shadow
Just thought I would join you for one day..


How can I be invisible?!

Στο μετρο, στον δρομο, στη σχολη, στην καφετερια.
Νομιζω οτι ειναι θεμα αυτοπεποιθησης, ε?
Ισως ναι, ισως οχι..

Σημερα εκανα το τελευταιο εργαστηριο χημειας για το 5ο εξαμηνο! Χαιρομαι που καταφερα και ολοκληρωσα ενα μαθημα σε αυτη τη ρημαδοσχολη..Αντε να το περασω να ειναι διπλη η χαρα!! Θελω να περασω αρκετα μαθηματα στην εξεταστικη, προκειμενου να μπορεσω να παω erasmus του χρονου! Το ψηνω για Βερολινο, που ειναι απο τις αγαπημενες μου πολεις...ή Γαλλια για να βοηθηθώ με τα γαλλικά που ξέρω.. Το σιγουρο ειναι οτι θελω να παω και θα περασω απιστευτα! Chance of a lifetime ^^


Πάω να βγάλω ταυτότητα γιατι την έχασα και κυκλοφορώ έτσι εδω και 1 μηνα.


cheers!